Dietetyk Gorzów | 66-400 Gorzów Wielkopolski | ul. Piłsudskiego 47
530433874
biuro@naturalniedlazdrowia.com.pl

Tag: dieta bogata w tłuszcz

Dietetyk Kamila Dulęba Dziębowska, dieta Hashimoto i niedoczynności tarczycy

Dieta Hashimoto i niedoczynności tarczycy

Dieta Hashimoto i niedoczynności tarczycy. Dieta przeciwzapalna.

olej lniany

Olej lniany, czy można na nim smażyć ?

Olej lniany, czy można na nim smażyć, jakie posiada właściwości? Postanowiłam poruszyć tematykę wielonienasyconych kwasów tłuszczowych ze szczególnym zwróceniem uwagi na olej lniany oraz oleje o zbliżonym składzie wielonienasyconych kwasów tłuszczowych, jak: olej z lnianki czy olej konopny. Jest to bardzo ważny temat, ponieważ wiele osób nadal używa oleju lnianego do smażenia, co niesie za sobą bardzo duże zagrożenia zdrowotne.       Przeważającym kawasem tłuszczowym, który znajduje się w oleju lnianym tłoczonym na zimno jest kwas tłuszczowy α-linolenowy (ALA) z rodziny omega 3. Olej lniany jest również źródłem kwasu  tłuszczowego z rodziny omega 6, jak kwas tłuszczowy linolowy (LA). Zawartość tych kwasów tłuszczowych zależy od gatunku nasion lnu, gdzie może się nieznacznie różnić. Zwykle zawartość kwasu tłuszczowego (omega 3, α- linolowego) to około 50-60g/100ml produktu, a kwas tłuszczowy omega 6 (linolowy stanowi 1/3 ilości omega 3). W organizmie człowieka kwasy tłuszczowe omega 3 wchodzą w skład fosfolipidów błon komórkowych (duże poziomy w tkankach centralnego układu nerwowego i w siatkówce oka), sprzyjają zachowaniu elastyczności błony. Fosfolipidy są substratem do syntezy tzw. eikozanoidów, a eikozanoidy powstałe z kwasów omega 3 charakteryzują się: działaniem przeciwzakrzepowym oraz normalizują ciśnienie krwi działaniem przeciwzapalnym i przeciwalergicznym hamują nadmierną kruchość naczyń krwionośnych oraz kancerogenezę (procesy nowotworowe) łagodzą objawy w chorobach autoimmunologicznych, jak: RZS (reumatoidalne zapalenie stawów), WZJG (wrzodziejące zapalenie jelita grubego), atopie, łuszczycę posiadają również wiele innych właściwości o których napiszę innym razem. Kwasy tłuszczowe wielonienasycone (omega 3, omega 6) zawierają ze względu na swoją budowę kilka wiązań podwójnych, co powoduje, że są podatne na procesy utleniania. Procesy utleniania to nic innego, jak psucie się tłuszczu spożywczego (mowa tutaj o oleju), który staje się toksyczny. W oleju lnianym zawarta jest witamina E (homolog α-tokoferolu), która wywiera działanie ochronne na wiązania podwójne kwasów tłuszczowych.     W związku z tym nasuwa się pytanie: czy olej lniany może być toksyczny? Oczywiście, olej lniany może być toksyczny, jeśli: jest poddany działaniu wysokiej temperatury (smażenie, gotowanie, pieczenie, ogrzewanie na źródle ciepła) jest przechowywany w temperaturze pokojowej, a nie w lodówce jest przechowywany długo od momentu wytłoczenia oleju z nasion lnu jest poddany działaniu światła lub wystawiony na słońce jest sprzedawany bez warunków chłodniczych (bez lodówki) Zepsute omega 3 oleju z zawartością wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (olej lniany, konopny, z lnianki), sprzyjają powstawaniu aldehydu malonowego, wolnych rodników i innych produktów utleniania, przez co:  sprzyjają powstawaniu miażdżycy i nowotworów, starzeniu organizmu, cukrzycy, infekcjom oraz niekorzystnym zmianom w lipidach (tłuszczach) organizmu. Najkorzystniej byłoby samemu tłoczyć olej tuż przed jego spożyciem, wówczas wiązania podwójne nie są uszkodzone i tłuszcz nie jest zepsuty. W praktyce nie każdy sobie może na to pozwolić, dlatego przed zakupem oleju lnianego warto uwagę na to: czy jest on przechowywany w lodówce czy jest przechowywany w szklanym i ciemnym opakowaniu jaki ma okres trwałości (zaleca się spożyć go w ciągu maksymalnie miesiąca po otwarciu) kiedy był wyprodukowany zawsze transportować ten olej w torbie termicznej, szczególnie kiedy jest kupiony latem     Olej lniany powinien być stosowany do spożycia tylko i wyłącznie na zimno, bez ogrzewania, tj.: do sałatek, surówek, czy jako dodatek do serów.   Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o właściwościach nasion lnu i ich wpływie na jelita, przeczytaj artykuł o wpływie superfoods na organizm.   Autor: dietetyk Kamila Dulęba – Dziębowska Chcesz zadbać o zdrowie jeszcze skuteczniej? Regularna wiedza to pierwszy krok, ale prawdziwa zmiana zaczyna się wtedy, gdy wprowadzasz ją w życie. Jeśli interesują Cię tematy związane z odżywianiem, jelitami, suplementacją czy zdrowym stylem życia, sprawdź kolejne materiały i sięgnij po sprawdzone źródła oraz rozwiązania, które pomogą Ci wdrożyć tę wiedzę w praktyce: Przeczytaj więcej artykułów Umów konsultację online z dietetykiem Odwiedź sklep internetowy

Awokado w jadłospisie Dietetyk Dieta awokado Jadłospis awokado awokado

Awokado w jadłospisie

Awokado –  Smaczliwka (Persea Mill.)    Awokado pochodzi z tropikalnych rejonów Ameryki Środkowej i południowej. Do Europy owoc dotarł w XV/XVI wieku. Majowie i Aztekowie spożywali awokado i cenili owoc za smak, skoncentrowane źródło składników odżywczych i maślaną konsystencję. Wartość odżywcza:   Awokado w porównaniu z innymi owocami cechuje duża zawartość tłuszczu. W składzie kwasów tłuszczowych przeważają w awokado kwasy tłuszczowe jednonienasycone. Zawartość cennych tłuszczy daje uczucie sytości.    Spośród składników mineralnych awokado zawiera najwięcej potasu. Jest zasobne w witaminę A pochodzenia roślinnego, witaminę E oraz w foliany. Smaczliwka jest wysokokaloryczna: ½ sztuki dużego owocu (około 150g) to 240kcal.    Dietetyk Kamila Dulęba Dziębowska zaleca żeby owoc ten był spożywany na surowo, zaraz po wydrążeniu z łupinki, ponieważ w obecności tlenu szybko zmienia kolor (ciemnieje). Po wydrążeniu można owoc również skropić sokiem z cytryny co opóźni jego ciemnienie. Pasta z czosnkiem i awokado: Skład: 1/2 sztuki średniej wielkości awokado 2 ząbki czosnku sól pieprz sok z cytryny, limonki posiekany koperek lub czosnek niedźwiedzi Wykonanie:    Wydrążyć miąższ z połowy awokado. Do miąższu dodać wyciśnięty lub roztarty czosnek, sól, pieprz i sok z cytryny. Wszystkie składniki wymieszać za pomocą widelca do uzyskania konsystencji pasty. Na końcu dodać posiekaną zieleninę ( koper lub świeże liście bazylii). Wszystkie składniki wymieszać. Pastę podawać do chleba lub do jajek. Pasta z awokado na sposób meksykański: Skład: ½ sztuki średniej wielkości awokado sól sok z cytryny 1 łyżeczka posiekanej czerwonej cebuli 1 łyżeczka posiekanych liści kolendry 1 średni pomidor 2 ząbki czosnku pieprz cayenne ( szczypta)   Wykonanie:    Wydrążyć miąższ z połowy awokado. Do miąższu dodać wyciśnięty lub roztarty czosnek, sól, pieprz cayenne i sok z cytryny. Wszystkie składniki wymieszać za pomocą widelca do uzyskania konsystencji pasty.    Pomidora po umyciu obrać, pokroić w drobną kostkę, dodać do pasty. Na końcu dodać do pasty posiekane liście kolendry oraz drobno posiekaną cebulę. Pastę wymieszać z pokrojonym w kostkę pomidorem i zieleniną. Opracowała Kamila Dulęba – Dziębowska, dietetyk Gorzów Wielkopolski

Dynia polowka przekrojona naturalnie dla zdrowia

Dynia zwyczajna

Dynia ( Cucurbita pepo)    Dynia zwyczajna to jednoroczna roślina, która posiada jadalne owoce i nasiona (pestki). W zależności od odmiany owoc ma różne zabarwienie skórki i miąższu oraz różną wielkość. Pochodzenie    Dynia, której ojczyzną jest Ameryka Środkowa i Południowa jest powszechnie spożywana w Europie i Azji. Wartość odżywcza    Warto spożywać dynię sezonowo – w okresie jesiennym oraz w postaci mrożonej i cieszyć się smakiem oraz walorami zdrowotnymi tego owocu przez cały rok.    Miąższ posiada zastosowania przy zaparciach i działa lekko moczopędnie. Obfituje w cenne składniki, takie jak: potas ( 300mg w 100g surowca), magnez, wapń ( 66mg w 100g surowca) i inne. Owoce dyni zawierają karotenoidy, witaminy: B1, E, C oraz cukry i błonnik.    Miąższ dyni jest niskokaloryczny ( w 100g znajduje się około 30 kilokalorii), natomiast wysuszone pestki dyni ze względu na koncentrację tłuszczu cechują się wyższą kalorycznością. Właściwości lecznicze    W lecznictwie ludowym świeże nasiona dyni znajdują zastosowanie jako środek przeciwko pasożytom jelitowym. Kukurbitacyny występujące tylko w świeżych (miękkich) pestkach dyni są szkodliwe dla pasożytów, nie wywierają natomiast wpływu na organizm człowieka, ponieważ trudno się wchłaniają.    Nasiona dyni obfitują w niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe, cynk, selen i inne mikroelementy oraz witaminy. Ze względy na dużą zawartość cynku, wysuszone pestki owocu oraz uzyskany z nich olej znajduje zastosowania w profilaktyce i w występowaniu stanu zapalnego gruczołu krokowego u mężczyzn. Opracowała Kamila Dulęba – Dziębowska, dietetyk Gorzów Wielkopolski

jajka Naturalnie Dla Zdrowia Kamila Dulęba Dziębowska

Jajo

Jajo – (ovum)    Pokarmem dla ludzi mogą być jaja większości gatunków ptaków. W Polsce najbardziej pospolite do spożycia są jaja kurze, w ograniczonej ilości jaja przepiórcze, kacze (stanowią duże ryzyko zakażenia salmonellą) i perlicze. Dostępne są  również jaja strusie. Wartość odżywcza jaj    Jajo zbudowane jest z wapiennej skorupki, białka oraz centralnie położonego żółtka. Pomiędzy skorupką i białkiem jaja znajduje się wolna przestrzeń powiększająca się wraz z upływem czasu, która jest jednym ze wskaźników świeżości.    Jajo zawiera komplet składników odżywczych niezbędnych do rozwoju zarodka. Brakuje w nim jedynie witaminy C. Zawartość w jaju szczególnie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach ( A,D,E,K) oraz niektórych składników mineralnych, m.in.: jodu i magnezu uzależniona jest od pory roku oraz sposobu żywienia ptaków ( skład paszy, wolny wybieg).    Witaminy występujące w jaju są nierównomiernie rozłożone. Największa ich koncentracja znajduje się w żółtku, które obfituje w witaminy rozpuszczalne w tłuszczach: A,D,E,K oraz witaminy rozpuszczalne w wodzie: B1, B2, B6, B12, kwas nikotynowy, kwas pantotenowy, kwas foliowy, biotyna. W białku występują witaminy z grupy B.    Wśród składników mineralnych jajo obfituje w: sód, wapń, magnez, mangan, żelazo, cynk, fosfor, jod.    Jajo zawiera w swoim składzie pełnowartościowe proteiny – zestaw aminokwasów egzogennych, których organizm nie potrafi wytworzyć i dlatego muszą być dostarczane z pożywieniem w odpowiednich proporcjach. Z tego względu WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) uznała jajko za wzorzec do pomiaru zawartości aminokwasów w innych produktach.    Białko (proteiny) jest niezbędne m.in. do procesów regeneracyjnych u organizmów dorosłych, do produkcji neuroprzekaźników, natomiast dzieci i młodzież potrzebują go do prawidłowego wzrostu i rozwoju.    Tłuszcz występujący głównie w żółtku jaja charakteryzuje się wysoką wartością odżywczą, którą zawdzięcza obecności kwasów tłuszczowych: linolowemu i linolenowemu oraz fosfolipidom. Wśród fosfolipidów żółtko jaja zawiera lecytynę (fosfatydylocholinę) w skład której wchodzi cholina. Lecytyna stanowi główny składnik błony lipidowej każdej komórki w organizmie, jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i mózgu. Lecytyna to naturalny emulgator – rozbija tłuszcz na mniejsze kuleczki, dlatego żółtko jaja jest lekkostrawne. Cholina regeneruje wątrobę.    Cholesterol występujący w żółtku ( jak wykazują liczne badania) nie wpływa na odkładanie się złogów w organizmie, przy czym ochronny wpływ wykazują fosfolipidy żółtka. Należy zaznaczyć, że organizm posiada zdolność produkcji cholesterolu, a proces ten zachodzi w wątrobie.    Jaja obfitują w luteinę, która chroni siatkówkę oka przed działaniem wolnych rodników, prowadzących do zwyrodnienia plamki żółtej i negatywnym wpływem promieni UVA i UVB na oko, poprzez dużą koncentrację między innymi luteiny w siatkówce.    Jaja przed jedzeniem powinny być umyte ze względu na ryzyko zakażenia salmonellą oraz poddane obróbce termicznej (gotowanie, pieczenie, smażenie), ponieważ surowe zawierają awidynę – substancję białkową, która wiąże biotynę (witamina H) i nie pozwala na jej wykorzystanie przez organizm. Przechowywanie i świeżość jaj    Jaja powinny być przechowywane w warunkach chłodniczych, ponieważ temperatura pokojowa sprzyja rozwojowi drobnoustrojów i niekorzystnie wpływa na jakość produktu.    Przed przechowywaniem jaj w lodówce nie wolno ich moczyć i wycierać ,ponieważ zostaje uszkodzona zewnętrzna powłoka, która stanowi barierę chroniącą przed wnikaniem drobnoustrojów do wnętrza. W temperaturze 0°C następuje zahamowanie tzw. drobnoustrojów mezofilnych. Jednak taka temperatura podczas długotrwałego przechowywania jaj sprzyja rozwojowi drobnoustrojów psychrofilnych i pleśni, które wnikają przez pory w skorupce, co pogarsza jakość: szybsze psucie się żółtka, zmiana zapachu i smaku, rozrzedzenie białka, zwiększenie komory powietrznej. Opracowała Kamila Dulęba – Dziębowska, dietetyk Gorzów Wielkopolski

Orzechy Laskowe Naturalnie Dla Zdrowia

Orzechy w jadłospisie

Orzechy powinny znaleźć się w codziennym jadłospisie każdej osoby szczególnie w czasie jesiennych i zimowych dni, kiedy po zbiorach są świeżo przechowywane.    W Polsce konsumujemy najczęściej orzechy laskowe, włoskie oraz sprowadzane migdały, orzechy ziemne, orzech kokosowy i pistacje. W jaki sposób przedłużamy trwałość orzechów?    Po zbiorze najlepiej jest orzechy przechowywać w przewiewnym miejscu. W tradycji ludowej orzechy przechowywane były na strychu, a następnie suszone rozłożone na piecu.   Obecnie łatwym sposobem zabezpieczenia orzechów przed wilgocią i rozwojem pleśni jest ich suszenie w suszarkach, a następnie przechowywanie w przewiewnym miejscu. Wartość odżywcza    Orzechy są doskonałym źródłem białka oraz tłuszczów. W ich skład wchodzą nienasycone kwasy tłuszczowe. W 100 orzechów znajduje się od 48g (pistacje) do 63g (orzech kokosowy) tłuszczu. Ponadto są doskonałym źródłem błonnika.    Orzechy laskowe w porównaniu z pozostałymi zawierają najwięcej witaminy E (39 mg w 100g), natomiast brazylijskie są doskonałym źródłem selenu. Zarówno witamina E, jak i selen są niezbędne dla naszego organizmu w codziennej walce z wolnymi rodnikami. Ponadto zawierają witaminy z grupy B (tiaminę i niacynę). Migdały i orzeszki ziemne zawierają bor, który wchodzi w skład prawidłowo zmineralizowanej kości.     Stosuj orzechy w jadłospisie gdyż są doskonałym źródłem magnezu, zawierają też sporo wapnia. Pobudzają prace mózgu, wpływają korzystnie w profilaktyce chorób sercowo – naczyniowych. Mogą wywołać alergię pokarmową u dzieci i osób wrażliwych, dlatego powinny być wprowadzane stopniowo do jadłospisu.                                                           Opracowała dietetyk online Kamila Dulęba – Dziębowska